تنهایی اذیتم میکنه" چیکار کنم؟
ناشناس ( تحصیلات : دیپلم ، 21 ساله )
سلام. خسته نباشید. من دختری ۲۱ساله هستم. احساس تنهایی داشتم و دوست داشتم ازدواج کنم و جفت باشیم. یه زندگی خوب داشته باشیم. البته بقیه جوانب رو هم سنجیدم و به یکی از خاستگارانم جواب مثبت دادم. ۴ماه محرم شدیم حالم خوب بود. با هم خوب بودیم/ فقط اونقدری که من میخواستم محبت نمیکرد و بعد یه مشکل پیش اومد اونقدرها هم جدی نبود ولی نامزدم خیلی جدیش کرد و نامزدیمون چند روزی هست به هم خورده. روزهای اول خیلی اذیت شدم ولی الان بهترم. ولی باز احساس تنهایی اذیتم میکنه. شدم مثل قبل از نامزدی هیچی خوشحالم نمیکنه و هیچ کاری برام جذابیت نداره. نمیدونم چرا اینجوری هستم. فکر میکنم فقط با ازدواج و همراه داشتن حالم خوب میشه. البته میدونم اگه با هم تفاهم نداشته باشیم هم زندگیم جهنم میشه ولی تنهایی هم اذیتم میکنه.
مشاور (خانم قربانی)
با سلام و احترام خدمت شما همراه گرامی سایت راسخون.
چاره احساس تنهایی خود را در ازدواج میبینید. تجربه ازدواج تان هم موفق نبوده و همچنان دنبال راهی برای غلبه بر این احساس منفی هستید. ازدواج نیاز ذاتی ادمی ست و حتما در نشاط او موثر خواهد بود اما یک ازدواج موفق نیاز به زوجینی دارد که خودشان فارغ از وجود دیگری، شاد بودن را، استقلال را، غلبه بر احساس منفی را و... بلد باشند. بعبارتی این مهارتها، آمادگی شما را برای آن میرساند. به نظر میرسد دلیل این احساس تنهایی چیز دیگری غیر از نیاز به ازدواج باشد که با مصاحبه اختصاصی و رو در رو قابل تشخیص خواهد بود. علی ای حال میتوان با کاربست پیشنهادات ذیل، مهارت شاد بودن و غلبه بر تنهایی کسب کنید.
- قبول تقدیر و راضی بودن از داشته ها و نداشته ها.
- منتظر نبودن برای ازدواج. در کنار پنجره، منتظر مرد رویاها و نجات گر خود بودن، سبب افسردگی بیشتر میشود و بر احساس غم و تنهایی تان می افزاید. از طرفی هیچ مردی خواهان زن افسرده و وابسته نیست. پس هدف خود را تغییر دهید و ازدواج را تنها راه شاد بودن و سلامت خود ندانید و بر اساس وضعیت حال و اکنون خود برنامه بریزید.
- افزایش روحیه امید، توکل به خداوند.بدانید که هدف از زندگی، بندگی و اطاعت خداست و تلاش در این راستا. هدف و ملاک خوشبختی، تایید بندگی ست نه ازدواج. بدون ازدواج نیز شما مورد تایید و ارزشمند خواهید بود.
- انتخاب هدف عملی و رفتاری و تعیین برنامه بر اساس آن.
- افزایش فعالیت های اجتماعی و داوطلبانه.
- اموزش مهارت های مورد علاقه و فعال شدن در همان حیطه.
- ادامه تحصیل.
- دوست داشتن خود و توجه به خودمراقبتی ها.
- دنبال کردن احساس ها و نیازهای شخصی و دلخواه که سبب توجه به خود میشود.
- ارتباط با دوستان شاد. سعی کنید ۵ نفر که در نزدیک ترین حلقه ارتباطی شما هستند، جزو کسانی باشند که شاد بودن را (حقیقی نه کاذب) سیره زندگی خود قرار داده باشند و زندگی را سخت نگیرند.
- آموزش ارتقا عزت نفس، اعتماد به نفس، جرات ورزی و ارتباط موثر. کتابهای خودیار در این زمینه فراوان است اما در صورت نیاز به کمک میتوانید با شرکت در کارگاه های روانشناختی، به آسانی این مهارت ها را بیاموزید.
در پناه حق و عاقبت بخیر باشید.
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}